ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Οδηγίες του ΟΟΣΑ

Το Άρθρο 9 του Μοντέλου του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης) περί συμβάσεων για το Εισόδημα και το Κεφάλαιο (OECD-MTC), το οποίο καθορίζει την αρχή των ίσων αποστάσεων, απαιτεί από τις συνδεδεμένες εταιρίες να ρυθμίζουν τις εμπορικές ή οικονομικές τους σχέσεις με τον καθορισμό όρων που δεν διαφέρουν από αυτούς που θα προέκυπταν μεταξύ ανεξάρτητων εταιριών (όροι ίσων αποστάσεων).

Οι ερμηνευτικές σημειώσεις του ΟΟΣΑ για το Άρθρο 9 δεν περιέχουν εξαντλητική ερμηνεία της αρχής των ίσων αποστάσεων, αλλά παραπέμπουν –στην παράγραφο 1– στις Οδηγίες Ενδοομιλικών Χρεώσεων του ΟΟΣΑ για τις Πολυεθνικές Εταιρίες και τις Φορολογικές Αρχές («Οδηγίες ΟΟΣΑ»). Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι οι Οδηγίες απεικονίζουν διεθνώς συμφωνηθείσες «κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της αρχής των ίσων αποστάσεων». Συνεπώς, οι Οδηγίες του ΟΟΣΑ λογίζονται ως βασική πηγή αναφοράς  των  φορολογικών  αρχών  των  κρατών-μελών  του  ΟΟΣΑ,  και  επιπλέον εξυπηρετούν πολυάριθμα άλλα κράτη ως προς την εφαρμογή της αρχής των ίσων αποστάσεων.

Οι Οδηγίες καθορίζουν τους παράγοντες συγκρισιμότητας που πρέπει να παρατηρηθούν έτσι ώστε να τεκμηριωθεί ότι μια ενδοομιλική τιμολόγηση είναι σύμφωνη με την αρχή των ίσων αποστάσεων. Αυτοί οι παράγοντες είναι τα χαρακτηριστικά των αγαθών ή υπηρεσιών, η λειτουργική ανάλυση, οι συμβατικοί όροι, οι οικονομικές συνθήκες και οι επιχειρησιακές στρατηγικές. Σύμφωνα με την αρχή των ίσων αποστάσεων που ορίζεται στις Οδηγίες του ΟΟΣΑ, οι συμφωνηθείσες τιμές μεταξύ συνδεδεμένων μερών, πρέπει να ορίζονται ως αν αυτά τα μέρη να μην ήταν συνδεδεμένα. Σε αυτά τα πλαίσια, οι Οδηγίες του ΟΟΣΑ συνιστούν και/ή απαιτούν από τους φορολογούμενους να ερευνήσουν ανεξάρτητους οργανισμούς/εταιρίες προκειμένου να ορίσουν τις ενδοομιλικές τιμολογήσεις τους.

Πλαίσιο κατάρτισης

Ο Φάκελος Τεκμηρίωσης των ενδοομιλικών συναλλαγών θα πρέπει συντάσσεται σύμφωνα με:

  1. Τις διατάξεις του άρθρου 11 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν.4110/2013),
  2. Τις διατάξεις του άρθρου 21 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν.4174/2013, Α΄170),
  3. Τις διατάξεις των άρθρων 50 και 51 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν.4172/2013, Α΄167)
  4. Τις διατάξεις των περιπτώσεων γ’, δ’ και ζ’ του άρθρου 2 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν.4172/2013, Α΄167), και σε συνδυασμό με τις που προσδιορίζουν τις λεπτομέρειες των ψηφισθέντων Νόμων όσον αφορά στις ενδοομιλικές συναλλαγές. Οι διαδικασίες τεκμηρίωσης των στοιχείων του φακέλου θα πρέπει να είναι βασισμένες σε διεθνώς αποδεκτές μεθόδους και να εναρμονίζονται με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ (OECD Transfer Pricing) καθώς και το ψήφισμα του συμβουλίου της ΕΕ 2006/C 176/01.
  5. Αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Εσόδων ως κάτωθι ΠΟΛ ΠΟΛ.1179/18-07-2013 ΠΟΛ. 1097/09-04-2014 ΠΟΛ. 1144/15-05-2014 ΠΟΛ. 1093/22-04-2015 ΠΟΛ. 1142/02-07-2015 ΠΟΛ. 1127/01-10-2015